ไหนๆ ผมก็กระตุ้นความอยากรู้อยากเห็นของหลายท่านมาพอสมควรแล้ว บางท่านถึงกับแอด MSN มาคุยกับผม บางคนมาปรึกษา บางคนก็แลกเปลี่ยน แต่ที่หนักสุดนี่สิครับ เพื่อขอให้สอนคาถาให้ทาง MSN ผมนี่พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลย น้องท่านนั้นคิดได้อย่างไร เอาเป็นว่าขอเรียนไว้ ณ ที่นี้นะครับ ถ้าหากผมสอนทาง MSN ได้ สงสัยคงไม่ต้องมีการยกขันหรือครอบครูเรียนวิชากันแล้วต่อไปนี้
เอาล่ะครับเรามาทำการไหว้ครูเพื่อเริ่มเรียนรู้วิชากันเถอะ ถึงแม้จะไม่ได้ยกครูเล่าเรียนจากครูบาอาจารย์ที่มีชีวิตอยู่จริง แต่ก็ถือได้ว่าเรามีครูบาอาจารย์ได้ประสิทธิ์ประสาทให้เหมือนกัน ด้วยบารมีจากคุณของครูบาอาจารย์จะได้คุ้มครองในตัวเรา และดลบันดาลให้เกิดศิริมงคล มีความศักดิ์สิทธิ์ในเวทมนต์คาถา ถึงแม้ว่าเราจะคัดลอกออกจากตำรามาท่องจำ (ครูพักลักจำ) ก็ตาม
มาเริ่มกันเลยครับ ท่านให้เตรียมบายศรีปากชาม ๑ คู่ เทียนหนักหนึ่งบาท ๒ เล่ม (ปักบนเชิงเทียน) ธูปหอม ๓ ดอก (ปักในกระถางเอาไว้จุด) ดอกไม้ ๙ สี ใส่แจกัน ๑ คู่ ถั่วคั่ว ๑ ถ้วย งาคั่ว ๑ ถ้วย ข้าวตอก ๑ ถ้วย นมเนย ขัน ๑ ใบ ผ้าขาว ๑ วา เงินบูชาครู ๖ ตำลึง หัวหมู (มีหาง มีเท้า) เป็ดต้ม ไก่ต้ม ปลาช่อนแป๊ะซะ ขนมต้มแดงต้มขาว มะพร้าวอ่อน กล้วยน้ำไทย ผลไม้ หมากพลู บุหรี่ ไม้ขีด แก้วใส่น้ำกิน ใช้ผ้าขาวปู แล้วเอาเครื่องสักการะบูชาวางไว้บนผ้า จากนั้นเอาคัมภีร์วิชาหรือตำหรับตำราคาถาใส่พานตั้งไว้ด้านหน้า วางบนผ้าขาว (แต่ถ้าไม่สามารถหาเครื่องสักการะได้ครบถ้วน ก็ให้จัดหาเท่าที่ทำได้ตามสมควร) มีพระพุทธรูปเป็นประธาน พนมมือ สำรวมจิตให้มั่นคงเป็นสมาธิ รำลึกถึงคุณพระรัตนตรัย อันมีคุณพระพุทธเจ้า คุณพระธรรมเจ้า คุณพระสังฆเจ้า คุณบิดามารดา คุณครูบาอาจารย์ คุณพระฤๅษี คุณเทพเทวาทั้งปวง ขอให้ท่านจงลงมาช่วยประสิทธิ์ประสาทวิทยาคมให้เกิดความขลัง แล้วสวดประกาศชุมนุมเทวดา สวดสรรเสริญคุณพระรัตนตรัย และคุณครูบาอาจารย์ดังนี้
“นะโม ตัสสะ ภควโต อรหโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภควโต อรหโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภควโต อรหโต สัมมาสัมพุทธัสสะ”
“พุทธังชีวิตตัง ยาวนิพพานัง สรณังคัจฉามิ ฯ”
“อิติปิ โส ภควา อรหัง สัมมาสัมพุธโธ วิชชาจรณ สัมปันโน สุคโต โลกวิทู อนุตตโร ปุริสทัมมสารถิ สัตถา เทวมนุสสานัง พุทโธ ภควาติ ฯ ธัมมังชีวิตตัง ยาวนิพพานัง สรณังคัจฉามิ ฯ สวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม สันทิฏฐิโก อะกาลิโก เอหิปัสสิโก โอปะนะยิโก ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหีติ ฯ”
“สังฆังชีวิตตัง ยาวนิพพานัง สรณังคัจฉามิ ฯ”
“สุปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ อุชุปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ ญาย ปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ สามีจิปฏิปันโน ภควโต สาวกสังโฆ ยทิทัง จัตตาริ ปุริสะยุคานิ อัฏฐ ปุริสปุคคลา เอส ภควโต สาวกสังโฆ อาหุเนยโย ปาหุเนยโย ทักขิเณยโย อัญชลี กรณีโย อนุตตะรัง ปุญญักเขตตัง โลกัสสาติ ฯ”
“พุทธปูชามหาเตชวันโต ธัมมาปูชามหาปัญญวันโต สังฆปูชามหาโภควโห ติโลกเสฏฐัง อภิปูชยามิ ฯ”
แล้วให้ประกาศชุมนุมเทวาและอัญเชิญสิ่งศักดิ์สิทธิ์ว่า
“สัคเค กาเม จะรูเป คิริสิขะระตะเฏ
จันตะลิกเข วิมาเน ทีเป รัฏเฐ จะ
คาเม ตะรุวะนะคะหะเน เคหะ
วัตถุมหิ เขตเต ภุมมา จายันตุ เทวา
ชะละถะละ วิสะเม ยักขะคันธัพพะนาคา
ติฏฐันตา สันติเกยัง มุนิวะระวะ จะนัง
สาธะโว เม สุณันตุ
ธัมมัสสะวะ นะกาโล อะยัมภะทันตา
ธัมมัสสะวะ นะกาโล อะยัมภะทันตา
ธัมมัสสะวะ นะกาโล อะยัมภะทันตา”
แล้วกล่าวบูชาครูว่า
“วันทิตวา สุคะนาธัง พุทธัญจะ ธัมมัญจะ สังฆัญจะ สาธุกัง นะโมพุทธายะ ทิพพมันตรานัง ปะวักขามิ ยะถาพลัง ปัญจะอักขรา นิชาตา นโมพุทธายะ วันทะติ ฯ”
“นะมัสสิตวา อิสีสิทธิ โลกะนาถัง อะนุตตะรัง อิสีจะพันธนัง สาตรา อะหังวันทามิตัง อิสีสิทธิ เวสสะฯ วันทิตวา อาจาริยัง ครูปาทัง อาคัจฉาหิ สัพะกัมมา ประสิทธิเม สัพพะอันตรายัง วินัสสันติ สัพพะสิทธิ ภะวันตุเม ฯ”
“มะอะอุ อธิกะมูลัง ตรีเทวานัง มหาศาสตรา อุอุ อะอะ มะมะ มันตรา อุสาอะวา มหามันตัง ฯ”
“โองการพินธุนาธัง อุปปันนังพรหมา สหบดี นามังอาธิกัปเป สุอาคะโต ปัญจะปะทุมัง ทิสวา นะโมพุทธายะ วันทะนัง ฯ”
“สิทธิกิจจัง สิทธิกัมมัง สิทธิการิยะ ตะถาคะโต สิทธิเตโช ชัยโยนิจจัง สิทธิลาโภ นิรันตรัง สิทธิกัมมัง ภะวันตุเม ฯ”
จากนั้นให้ถวายเครื่องสักการะด้วย
“ยมหังครูอาจาริยัง สะระณังคะโต อิมินาสักกาเรนะตัง ครูอาจาริยัง อภิปูชยามิ ทุติยัมปิ ยมหังครูอาจาริยัง สะระณังคะโต อมินาสักกำเรนะตัง ครูอาจาริยัง อภิปูชายามิ ตะติยัมปิ ยมหังครูอาจาริยัง สะระณังคะโต อิมินาสักการเรนะตัง ครูอาจาริยัง อภิปูชยามิฯ”
เมื่อกล่าวเสร็จให้ว่าโองการสรรเสริญคุณครู ดังนี้
“อุกาสะ วิปฏิ ปฏิพาหายะ อุกาสะ อาราธนานัง ครูอาจาริยัง อาคัจฉันตุ ปริมันภะสัง ปูชนียัง สัพพะสิทธิ กะเรนะตุมัง สิทธิ์เตชัง สิทธิพลัง สิทธิกิจจัง อะหังวันทามิ ตังสะทา โอม นะโม นมัสการ ข้าฯจะไหว้คุณพระอาจารย์สิ้นทั้งมวล ตั้งแต่คุณท้าวมหาพรหมและพระอิศวรศิวะศังกรและคุณพระสี่กรนารายณ์เป็นประธาน อีกคุณดิน คุณลม คุณน้ำ คุณไฟ คุณอุณาโลมปฏิโลม คุณอัสวาส คุณนิสวาท คุณอากาศเป็นปริโยสามชั้นที่สุด อีกทั้งคุณพระพุทธเจ้า คุณพระธรรมเจ้า คุณพระสังฆเจ้า คุณเทพเจ้า ตั้งแต่พระอาทิตย์เทวา พระจันทร์เทวา พระอังคารเทวา พระพุธเทวา พระพฤหัสบดีเทวา พระศุกร์เทวา พระเสาร์เทวา พระราหูเทวา พระเกตุบดีเทวา ขอบารมีเป็นที่พึ่งแก่ข้าฯ ทั้งพระแม่ธรณี พระแม่คงคา นางเมขลาอันสถิตเที่ยวอยู่ในสาคร ทั้งหมู่เพทพยาธรเธอเสด็จจรในอากาศ อีกคุณพระฤาษีผู้ประสิทธิ์ประสาท ครูผู้รู้สมเวทและสมยา สรรพยา สรรพคาถา สรรพมนต์ตรา มหายันต์ และอาคมเธอเสด็จทุกสถาน ข้าพเจ้าจะขอนมัสการกราบไหว้ ขอให้ข้าพเจ้า เชี่ยวชาญทั้งคุณว่านและคุณยา ทั้งคุณมนต์ตราเวทย์คาถาและมหายันต์ ขอให้เป็นศรีสิทธิเตโชชัย ทั้งอักขระที่มีฤทธิ์ ทั้งนิคหิตที่เที่ยวไกล อักขระใดๆ เชิญมาสถาพร ทุกสรรพเวทย์สโมสร พระอิศวรเธอประทานอวยพระพรชัยประสาทประสิทธิ์ ให้แก่ข้าพเจ้ามา ทั้งคุณพระเวทย์และว่านยา คุณมหามนต์ตราคาถายันต์ สิทธิสัพพสุขัง ภวันตุเม ฯ”
แล้วว่าโองการชุมนุมครู ต่อ
“พุทธังวันทิตวา ธัมมังวันทิตวา สังฆังวันทิตวา ข้าพเจ้าขอไหว้ซึ่งพระพุทธคุณณัง พระธรรมคุณณัง พระสังฆคุณณัง อนึ่งข้าพเจ้าขออาราธนาคุณพระพุทธเจ้า คุณพระธรรมเจ้า อีกทั้งคุณบิดามารดา คุณอุปัชฌาย์ คุณครูบาอาจารย์ คุณพระฤาษีนารอด คุณพระฤาษีนาไลย คุณพระฤาษีหน้าวัว คุณพระฤาษีตาไฟ คุณพระฤาษีประไลยโกฏ คุณพระฤาษีกัสสป คุณพระฤาษีไกรภพ คุณพระฤาษีทัศมงคล คุณพระภรตมุนีฤาษีเทวา ทั้งเพชรฉลูกัน และนักสิทธิ์วิทยา อีกทั้งพระนางธรณี พระคงคา พระเพลิง พระพาย พระอิศวรผู้เป็นเจ้าฟ้า เธอมาประสิทธิพระพรชัยให้แก่ข้าฯ ข้าฯจะขออัญเชิญเทพยดาทั้งหลายทั่วพื้นปฐพีดล พระฤาษีทั้ง ๑๐๘ ตน บันดาลดลด้วยสรรพพสิทธิ์วิทยา พระครูพา พระครูเฒ่า ครูพักและครูอักษรสถาพรกรรมสิทธิ์แก่ข้าพเจ้าในการบัดนี้เทอญ ฯ อิติปิโสภะคะวา ข้าพเจ้าขออันเชิญสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามาอยู่เหนือเกล้าเกตุเกษีขอเชิญพระพรมมาธาดาธิบดีอยู่เบื้องบ่าซ้าย เชิญพระนารายณ์ทรงฤทธีมาอยู่เบื้องบ่าขวาขอเชิญนางพระคงคามาเป็นน้ำลาย ขอเชิญพระพายมาเป็นลมปากขอเชิญพญานาคมาเป็นสร้อยสังวาน ขอเชิญพระกาฬมาเป็นดวงใจข้าพเจ้าจะทำสิ่งใด ภูติใดพรายใดอย่าได้มาเบียดเบียนบีฑาอย่าได้ประมาทพาดพรั้งขออันเชิญครูเเต่หนหลังพระฤาษีทั้ง 108 องค์เดชะคุณครูบาธิยายอันเลิสล้ำคุณครูผู้อยู่ในถ้ำจงมาช่วยอวยพระพรชัยประสิทธิ์ให้แก่ข้าฯ พุทธังประสิทธิ์มหาประสิทธิ์ ธัมมังประสิทธิมหาประสิทธิ์ สังฆังประสิธิมหาประสิทธิ์ ฯ
จากนั้นก็กล่าวคาถาเชิญอาคมเข้าสู่ตน เพื่อผูกเอาไว้ (ถ้าจะให้ดีบริกรรมใช้คาถานี้ทุกวัน เพราะคาถาอาคมของเราสามารถโดนเบิกโดนสูบออกไปได้)
“เอหิคาถา ปิยังกาโย ทิศาปาโมกขัง อาจาริยัง เอหิพุทธานุภาเวนะ เอหิธัมมานุภาเวนะ เอหิสังฆานุภาเวนะ กูจะสูบพระคาถาทั้งปวงขึ้นเหนืออก กูจะยกพระคาถาทั้งปวงขึ้นไว้เหนือเกศ พระครูกูเธอจึงให้กูเป็นเอกแก่คนทั้งหลาย เอหิคลาย คลาย ปิยังมะ มะ ฯ”
“พุทธัง สะระหิโสมาเร สะระเอหิมาเร มาระ อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ ฯ
ธัมมัง สะระหิโสมาเร สะระเอหิมาเร มาระ อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ ฯ
สังฆัง สะระหิโสมาเร สะระเอหิมาเร มาระ อาคัจฉายะ อาคัจฉาหิ ฯ”
“กะขะคะฆะงะ จะฉะชะฌะยะ ฏะฐะฑะฒะณะ ตะถะทะธะนะ ปะผะพะภะมะ ยะระละวะ สะหะฬะ อัง ทรงอะ ทรงอา ทรงอิ ทรงอี ทรงอุ ทรงอู ทรงเอ ทรงโอ ทรงเอา ทรงอัง ทรงอะ ทรงนะโมพุทธายะ ทรงอักขระ ๔๑ ตัว โอกาเส ติฏฐาหิ ติฎฐาหิ ฯ”
“อิติอักขรา นามะโหนะติ เอหิพันธัง พันธัง นะโมพุทธายะ นะผูก โมมัด พุทรัด ธารึง ยะกรึง อะสังวิสุโลปุสะพุภะ อิมัง กายะพันธะนัง อะทิถามิ ฯ”
เป็นอันเสร็จสิ้นครับ ต่อไปจะนำเอาการยกครูเรียนเองแบบสายอีสานมาฝาก โปรดติดตามนะครับ
